همیشه یک دوره‌ی انکار و شک هست که با خودت می‌گوئی نباید این باشد. از اولین نشانه‌ی عجیب(و گاهی نامربوط) تا زمانی راضی به تست میشوی وتا اس‌ام‌اس مثبت بودن را دریافت می‌کنی.حس عجیبیه. بعد ۱۳ روز تمام. اولین غذا خوردن(یعنی بیشتر ازیک‌قاشق و بدون تهوع) رو تجربه کنی. امیدوارم هیچ کس تجربه نکنه. دوهفته‌ی جهنمی روگذروندم. اما بدم نمیاد از بعضی تجربیاتش بنویسم. چیزهای عجیبی که خودم هم باورم نمیشد روزی لمس بکنم. با #پانگولین میذارم هرکی حوصله نداشت؟ نخونه شاید نوشته باشم. امّا مبتلا شدن صدها راه داره. خ

برای همه پیش میاد که به دلایل مختلف ارتباط adsl یا با سیم‌کارت قطع و وصل بشود.یا سرعت آن به طرز غیر قابل استفاده پایین بیاید. روترهای با تکنولوژی لودبالانسر دو یا سه ورودی اینترنت مجزا را به صورت کابل شبکه(فرضا یکی از آسیاتک، یکی از شاتل و یکی هم رایتل) دریافت می‌کنند و به صورت خودکار از هر کدام که بهتر و پایدارتر باشد ارتباط را در اختیار خروجی مورد نظر و کاربر قرار می‌دهند. از روتر حرفه‌ای خیلی گران بها (و نایاب در بازار) ابتدا می‌شود. اما مدل‌های ساده‌تر{فعلاً زیر ۲ میلیون} به صورت آنلاین هست

تا دوازدهم را تمام کردیم. یک ماه قبل از ۱۳ و نیم سالگی آزمون‌های همه درس‌ها را هم گرفتیم. تازه اول مصیبت. با چند دانشگاه آنلاین مکاتبه کردیم فرمودند بدون مدرک قبول نمی‌کنند. بالاخره بعد از سال‌ها رفتیم اداره مربوطه فرمودند فقط برای سن متعارف میتوانیم امتحان بگیریم! فعلا در حال دادن آزمون‌های خرداد با بقیه کلاس هشتمی‌ها هست. تا ببینیم چه پیش خواهد آمد.

رسم خانوادگی بود که آخر هفته‌ها در خانه‌ی پدربزرگ جمع شویم حدود ۵۰ نفر می‌شدیم یک بار که صحبت از سواد و مدرک شد پدربزرگم گفت سواد قدیم با الان خیلی فرق داشت من مکتب رفتم اما می‌توانم یک مسئله بدهم که ما آن زمان حل می‌کردیم ولی الان لیسانسه‌های نوین هم نمی‌توانند آن را حل کنند.روی یک کاغذ دو عدد سه رقمی زیر هم نوشت که اگر توانستید؟ آنها را ضرب کنید! من از نگرانی اینکه از نوه‌های لوس کسی شوخی بی‌مزه کند یکی دو تا رادیکال و توان بین‌اش اضافه کردم به چند نفر نشان دادم و پاره‌اش کردم اما از آن روز...